Ir. Maarten den Hartog met zijn grote liefde (in de linkerhand).
Tussendoor was het ook nog lustrum. Het was erg gezellig. Galafoto met de vier helden en hun schone vrouwen binnenkort op het net (hetgeen vier falers in de club oplevert, aangezien Marco en Rodi geregeld waren voor het leuke feestje nabij de Belgische grens).
Het is zover: Q heeft een ingenieur in de club.
Ja, het was 3 juni weer gezellig op de Zaak. Eindelijk mocht de Q Clubcup uitgereikt worden aan de eerste ingenieur van de club. Na enig trial and error werd de motor eindelijk gestart. Uiteraard ook dankzij de adviezen van de vorige eigenaar van de motor: dhr. G. Jongma, die ervoor zorgde, dat eenieder aanwezig op het dakterras bijzonder snel een hekel kreeg aan onze prachtige cup.
Het wachten is nu dus op de volgende, zodat het dakterras wederom blauw kan worden gezet. Hopelijk zit er dan meer benzine in de tank, opdat de cup ook in de Zalen van Neerlands mooiste sociëteit gestart kan worden.
De foto's laten nog even op zich wachten, wellicht dat Marco nog een keer naar Delft komt zodat ik die dingen nog in kan scannen voordat ik afgestudeerd ben.
Borrel op de Zaak.
Gala !!!! (dat was dus vorig jaar)
Helaas was niet iedereen mee. Is dat nou, omdat een aantal mensen geen
vrouw kunnen of niet willen regelen? (h*m*'s !!!)
Het was uiteraard weer allemaal erg gezellig in de residentie en in
Rotjeknor. Daarnaast zijn drie van de vier ook weer lekker afgeknapt, vooral
een niet nader te noemen persoon, die na het vertrek van zijn partner naar
Groningen (via haar knorrige vriendje in Delft)
drect de handkar uit de garage haalde.
Vrijdag 17 mei 1997:
Gala !!!! (dit jaar dus)
Dit jaar bleek, dat het wereldje, dat zich corporaal noemt, weer erg klein is. Zo had Lex (ja, hij) voor de huilers zonder partner vrouwtjes geregeld, die bij nadere kennismaking clubgenootjes van lekkere Esther bleken te zijn (voor info over lekkere Esther mail naar Sicco). De rest had zelf nog een partner kunnen regelen. Coördinatie was uiteraard weer 0 (zéro), zo was iedereen al aan het eten op het moment dat twee leden van de club nog aan het zingen waren onder de bezielende leiding van Apollo en Sempre Crescendo (=Leienaren, die aan muziek doen). Verder was het wel gezellig......
Vrijdag 21 februarie 1997:
Niemand mag weten, waar we naartoe gaan, maar zo onderhand is het wel
duidelijk, dat we met ons twintigen richting het Gooi gaan om ons op de
televisie te brengen.
Daarna gaan we naar Rotterdam, zoals S.J. afgelopen donderdag verklapt
heeft.
Vanuit Rotterdam gaan we terug naar de Prinsenstad voor een gezellige borrel
en een overheerlijk diner.
Als laatste activiteit zullen onze moeders kennis maken met het wel zeer
studentikoze fenomeen 'kroegjool', ter gelegenheid van het 30e
lustrum van Student Sociëteit 'Phoenix'.
Verslag? xiwel.
Nou, vooruit een verslagje:
Het was een mooie dag, eind februari, dat schrijver dezes na een zware nacht
zich richting Delft station begaf, teneinde zijn vader op te halen voor een
Delftsch dagje. Na gehoord te hebben, dat zijn pa een redelijke reis had
gehad, begeleidde hij zijn pa naar het Stads Koffiehuys aan de Oude Delft,
net voorbij het grootste knorrenhok van Delft. Na de kennismaking met pa's,
koffie en thee met een heerlijk warm stuk appelgebak werden de busjes gehaald,
Opdat we ons naar Noordwijk Space Expo konden begeven, zonder elkaar snel
kwijt te raken. Althans, dat was de bedoeling, doch daarover later meer.
Daar aangekomen werden wij vergast met koffie en cake en onderwijl hield pa
Veldhuijzen een verhaal over de orgnanisatie en enkele activiteiten van het
European Space Agency, veelal afgekort tot ESA. Dit betoog werd gevolgd door
een rondleiding door NSE, waar onder andere een prachtige eerste trap motor
van de Arianne 1 raket met turbo inspuit injectie turbo compressor turbine
et cetera te bewoneren was, net als de Giotto, een sateliet die het erg
fijn vond om door de staart van een komeet te vliegen teneinde ons hier
wetenschap te verschaffen over desbetreffende komeet en een aantal andere
door de mens gemaakte hemellichamen.
Na deze rondleiding zijn we weer in de busjes gestapt om enkele seconden
later uit te stappen bij ESTEC, het sateliet test centrum van de ESA. Eerst
volgde bezichtiging en uitleg over de Space Simulator. Dit is als het ware
een grote ton, waar de ruimte nagebootst kan worden. Zo kan de ruimte
nagenoeg vacuüm 'gezogen' (let wel: tussen aanhalingstekens, want in
werkelijkheid komt er veel meer kijken bij deze procudure) worden, is er een
kunstzon ingebouwd die een vermogen kan leveren, dat gelijk is aan 1,3 maal
het vermogen van de zon, dat wij hier op aarde (= wel buiten de dampkring,
inclusief ultraviolet) krijgen en kan de temperatuur gevarieerd worden van
ongeveer 190 K tot 373 K. ESTEC bleek vervolgens over meer van dergelijke
gadgets te beschikken, zoals een geluidstestkamer die een geluidsniveau van
zo'n 175 dB kan produceren, als ik mij niet vergis, een testkamer voor het
testen van alle elektr(on)ische (=QQ b'vo) devices op de satelieten als
antennes en tril-testplaatsen.
Na deze verhelderende rondleiding begaven wij ons richting de busjes, omdat
we een stukje verderop in Noordwijk de lunch zouden gebruiken. Daar begonnen
de problemen echter al.......... Pa en zoon J*ngm* vonden de in aanbouw
zijnde hydraulische triltafel dermate interessant, dat zij niet doorhadden,
dat achter hen de deur in het slot viel. Zodoende waren zij gedwongen een
andere uitgang te nemen. Aangezien dit aanmerkelijk meet tijd koste, dan de
gewone weg naar buiten, begon zich buiten een aantal mensen ongerust te
maken:"Goh, het duurt wel lang, laten we ze eens gaan zoeken......" Dit
bleek uiteindelijk ook niet nodig te zijn, aangezien het verloren tweetal
korte tijd later vrolijk aan kwam gelopen. Niet lang daarna kwam gelukkig
ook de zoek-patrouille weer terug en konden we met ons allen, zo dachten
wij, naar het restaurant vertrekkenl. Toen we uiteindelijk goed en wel aan
tafel zaten, bleek na inspectie van de tafelschikking echter een pa nog ergens
over het terrein van ESTEC te lopen........: "G**s, waar is JOUW pa eigenlijk?"
U begrijpt het: hilariteit alom en een tweetal spurtte zich naar een busje
teneinde de verloren vader op te pikken. Aangezien mijnheer J*ngm* zijn
bezoekerspas van ESTEC al ingeleverd had, waren problemen niet uitgesloten
en mijnheer Veldhuijzen vroeg dan ook direct naar de telefoon, teneinde
alles nog in goede banen te kunnen leiden. Gelukkig was iedereen een
kwartier later weer terecht en konden we met ons twintigen gezamelijk de
overheerlijke lunch gebruiken.
De rest van het verslag laat echter op zich wachten, aangezien ik mij nu met rappe pas naar een vergadering dien te begeven.
Het is nu inmiddels 20 mei en.... ik heb verder weinig zin om de boel te gaan updaten.
Terug naar de Q homepage.
Deze pagina is het laatst gewijzigd op 2 april 1998 door J.H. Groot Koerkamp.